Pomorze etapami — gdzie się zatrzymać, gdzie nocować

Zapierająca dech morska trasa samochodowa wzdłuż dzikiej północnej krawędzi Polski nad Bałtykiem — strzeliste ceglane latarnie, rybackie nabrzeża i dramatyczne ruchome wydmy Słowińskiego Parku Narodowego.

Zanurzenie w średniowieczne serce regionu, szlakiem szerokich rozlewisk i wałów delty Wisły (Żuław) — wyjątkowe podcieniowe zagrody z drewna, budowane przez holenderskich osadników menonickich, i kolosalne czerwonoceglane twierdze zakonu krzyżackiego.

Wybitnie malownicza trasa wcinająca się w ukryty klejnot środkowego Pomorza — polodowcowe wysoczyzny morenowe Kaszub: strome zalesione doliny, granatowe jeziora rynnowe i wąskie wiejskie drogi pod sklepieniami starych dębów.

Spektakularny odcinek legendarnej europejskiej sieci pielgrzymkowej — pod prastarymi gotyckimi katedrami z czerwonej cegły, przez nadmorskie sosnowe bory i pustymi bałtyckimi plażami.

Oszałamiająca dzika wędrówka w poprzek największych ruchomych wydm Europy Środkowej — z hukiem bałtyckiego przyboju z jednej strony i wielkimi polodowcowymi jeziorami z drugiej.

Wymagająca śródleśna ścieżka wijąca się przez serce „Szwajcarii Kaszubskiej” — strome grzbiety moren polodowcowych, stare lasy bukowe i połączone ze sobą jeziora rynnowe.

Płaski, lecz testujący wytrzymałość nadmorski marsz zupełnie dzikim, smaganym wiatrem północnym brzegiem Półwyspu Helskiego.

Wędrówka pod strzelistymi koronami jednego z największych sosnowych rezerwatów biosfery w Polsce — dzikimi brzegami Brdy, obok krystalicznych jezior i bobrowych tam.

Zupełnie płaska, architektoniczna trasa piesza przez osuszone poldery delty Wisły — XVIII-wieczne cmentarze menonickie, wały i wielkie podcieniowe zagrody z drewna.

Koronny klejnot polskich nadmorskich korytarzy rowerowych — wydzielone asfaltowe nadmorskie ścieżki, drewniane mosty omijające ruch i panoramiczne trasy po wałach wzdłuż bałtyckiego obrzeża.

Niezwykły, całkowicie wydzielony asfaltowy pas wzdłuż cienkiej jak brzytwa mierzei — otwarty Bałtyk huczy po lewej, usiana żaglami Zatoka Pucka po prawej.

Nieskazitelnie gładki asfalt wijący się przez głębokie, porośnięte sosnami nadmorskie wydmy, obok nowego przekopu żeglugowego, aż po cichą linię granicy.

Topograficznie intensywna pętla po nieutwardzonych szutrach i leśnych duktach przez strome morenowe wzgórza, stare buczyny i czyste jeziora rynnowe wewnętrznych Kaszub.

Wzorcowa sieć wydzielonych ścieżek z drobnego kruszywa wapiennego, całkowicie oddzielonych od ruchu samochodowego — przez nieskazitelne sosnowe równiny i drewniane mosty nad rwącymi rzekami.

Kręte wiejskie asfalty i ubite leśne trakty wzdłuż granatowych jezior wyżłobionych przez lodowiec, starych młyńskich wsi i ukrytych zamkowych wież.

Zupełnie płaska, świetnie poprowadzona trasa biegnąca w większości po utwardzonych wałach przeciwpowodziowych — rozległe widoki największej polskiej rzeki i historyczne domy podcieniowe w stylu holenderskim.

Mistrzowsko zaprojektowana miejska nadmorska ścieżka z wydzielonego czerwonego asfaltu wzdłuż brzegu Zatoki Gdańskiej, łącząca trzy historyczne miasta bez dzielenia pasa z samochodami.

Całkowicie wolna od ruchu, idealnie gładka asfaltowa ścieżka poprowadzona wprost po rozebranej zabytkowej linii kolejowej, przecinająca w poprzek północne Kaszuby.

Jazda po idealnie płaskich rzecznych wałach i dawnych liniach kolejowych wzdłuż niemieckiej granicy — w tym po odrestaurowanym wieloprzęsłowym stalowym moście kolejowym zamienionym w przyrodniczy punkt widokowy.